Pozitif yönetim ve bilgi toplumu çalışanları

Yönetim, sanayi devriminde bir kişinin çok sayıda düşünmeyen kişiyi idare etme sanatıydı. Bir kişi her şeyi düşünüyor ve bin kişiye her şeyi yaptırıyordu.  Yönetici beyin, çalışanlar el ve ayaktı. Kendi başlarına bir şey yapamaz, yöneticileri olmadan çalışmazlardı. Yöneticinin en büyük görevi herkesi disiplinli bir şekilde çalıştırmaktı.

Günümüz iş dünyasında ise çok şey değişti. Bilgi toplumundan ve Üreten Tüketici kavramından bahsedilmeye başlandı. Ortak akıl vardı artık. Sanayi tipi üretim dönemi sona ermiş, katma değer katan ürünlerin ve hizmetlerin üretimine başlanmıştı.

Bilgi toplumunun doğal sonucu ise bilgiye ulaşan herkesin yönetime katılmasıydı. Yani artık bir kişinin düşünüp bin kişinin iş yapma dönemi sona ermişti. Artık bin çalışan da o iş için düşünmek zorundaydı.

Bunun sonucu Pozitif Yönetimi doğurdu. Artık çalışanlar motive edilmek, işi sahiplenmek zorundaydılar. Oysa bu durum hiç de kolay olmayacaktı.

Sanayi devriminden kalma yöneticiler, genç kuşaklardan şikayet ederek başladıkları bu yolculuğa, genç kuşaklara inanarak devam etmeye karar verdiler. İşte Pozitif yönetim tam da burada ortaya çıktı.

İnsanlar işlerini tutkuyla yapmak, işine sahip çıkmak ve iş yerinde mutlu olmak zorundalar. Bu olmadığı zaman o iş yerinde başarıyı yakalamak da mümkün olmuyor.

Yani iş yeri artık ev gibi olmak zorundadır. Çünkü zamanın büyük bir bölümü işte geçmektedir.

Özellikle Y ve Z kuşağı mutlu olmadan çalışmayacaktır. Çalışsa da işine katma değer katmadan çalışacaktır. Bu da şirketin yoğun rekabet yaşanan piyasada yıpranmasına yol açacaktır. Bu yüzden şirketler pozitif yönetime bir an önce geçmek zorundadır.

* Bir kitap,Pozitif yönetim konusunu, güzel bir biçimde açıklamış. Üstelik Türkiye’den örneklerle pozitif yönetim kavramını pekiştirmiş.. Genellikle yabancı kaynaklardan okuduğumuz bir konuyu, Türkçe bir kaynaktan okumak güzel. ( İlgili Kitap : Pozitif Yönetim – İdil Türkmenoğlu )